Waarom miljoenen Nederlanders jaren vastzitten in de behandelingsmolen — en de simpele 3-stappenmethode waarmee mijn patiënten binnen 14 dagen weer doorslapen (helemaal zonder tabletten, operatie of injecties)
Wat ik u zo dadelijk vertel, zal waarschijnlijk een paar mensen in witte jassen behoorlijk nerveus maken.
Want het onthult waarom een miljardenbedrijfstak ervan leeft dat mensen zoals u nooit echt beter worden.
Maar eerlijk gezegd: dat kan me inmiddels niets meer schelen.
Want ik heb zelf twee jaar van mijn leven doorgebracht met elke ochtend aan de rand van het bed omhoog moeten trekken, omdat mijn rechterbeen simpelweg niet meer meewerkte.
Twee jaar waarin ik mijn kleinkinderen niet op schoot kon nemen zonder zweet op mijn voorhoofd.
Twee jaar waarin ik voor elke autorit van meer dan 30 minuten zo'n knoop in mijn maag had dat ik liever afzegde.
Twee jaar waarin geen enkele arts, geen enkele collega uit mijn eigen vakgebied me werkelijk kon helpen.
En als u dit nu leest — misschien op de bank, omdat zitten aan het bureau niet meer gaat, misschien met een kersenpitkussentje in uw rug, misschien met de stille angst dat de volgende stap alleen nog een operatie is…
…lees dan alstublieft de komende minuten verder.
Mijn naam is Bernd Henning.
Ik werk al 34 jaar als fysiotherapeut met een eigen praktijk, heb een M.Sc. in Manuele Therapie en heb in die tijd ruggen gezien van tophockeyers tot gepensioneerden met een rollator — zo'n beetje alles wat je je kunt voorstellen.
En vandaag laat ik u zien waarom 9 van de 10 van mijn collega's het eigenlijke probleem achter ischiasklachten volledig over het hoofd zien — en wat er wél echt helpt.
Maar zodat u begrijpt waarom ik dit hier überhaupt schrijf, moet ik u even meenemen naar de herfst van 2021…
Het was een zaterdag in november.
Buiten miezerde het, binnen stond mijn dochter Lena met haar tweejarige zoontje Emil voor de deur.
Emil strekte zijn armpjes naar me uit. "Opa omhoog!"
Ik hurkte neer — of beter gezegd: ik probeerde het.
De pijn schoot als een stroomstoot van mijn onderrug via mijn bil tot in mijn kuit. Mijn rechterbeen klapte gewoon weg. Ik landde half knielend, half op mijn zij op het eiken parket — de kleine had ik gelukkig nog aan zijn mouw.
Lena keek me aan. Ze zei niets.
Maar haar blik zei alles: "Papa, je wordt oud. En het doet pijn om je zo te zien."
Ik was 58 jaar.
Ik had in mijn praktijk honderden mensen geholpen om na een hernia weer te skiën, na een heupoperatie weer te dansen, na ongelukken weer auto te rijden.
En ik zelf? Kon mijn kleinzoon niet optillen.
Die nacht lag ik wakker en staarde naar het plafond tot het grijs werd.
En ik gaf mezelf toe wat ik maandenlang had verdrongen:
Alles wat ik had gestudeerd. Alles wat ik mijn patiënten aanbeval. Alles wat in de richtlijnen stond. Bij mij werkte niets ervan.
En mijn collega's stonden er net zo bij:
Ergens dat weekend is er iets in me gekanteld.
Ik wilde niet degene zijn die met 60 aan de keukentafel zit, naar een handvol pillen staart en ze naar binnen werkt om het tot het avondeten te halen.
Ik wilde niet Emils opa worden die op het strand blijft zitten terwijl iedereen de zee in loopt.
En ik wilde absoluut niet dat een chirurg met zijn operatiescore van "meestal goed" aan mijn wervelkolom ging leren.
Dus deed ik iets wat in mijn vakgebied als ketterij wordt beschouwd:
Ik heb alles wat ik in 34 jaar had geleerd opnieuw tegen het licht gehouden.
En daarbij stootte ik op iets wat me met stomheid sloeg…
In de volgende twaalf weken heb ik slecht geslapen.
Elke avond zat ik na de praktijk tot twee uur 's nachts aan de keukentafel, drie lege koffiekopjes naast me, en las me door studies die ik tijdens mijn opleiding nooit onder ogen had gekregen.
Ik belde een oude studiegenoot in Kopenhagen die nu aan de universiteitskliniek onderzoek doet. Kocht toegang tot vakdatabanken die normaal alleen professoren zien. Reed in februari op eigen kosten naar een congres over musculoskeletale geneeskunde in Wenen.
En wat ik daarbij in elkaar puzzelde, heeft de grond onder mijn voeten weggetrokken.
De manier waarop in Nederland ischias wordt behandeld, is niet alleen ontoereikend.
Ze is systematisch zo opgebouwd dat u chronisch patiënt moet blijven.
Hier is wat in geen enkele spreekkamer openlijk wordt gezegd:
Bij verreweg de meeste chronische ischiasklachten is niet uw spier het probleem. Niet uw houding. Niet eens voornamelijk de ontsteking.
"Bouw uw rompspieren op" — werkt niet bij de oorzaak.
"Rek uw piriformis" — werkt niet bij de oorzaak.
"Neem ontstekingsremmers" — werkt niet bij de oorzaak.
Daarom had bij mij niets gewerkt. Daarom werkt het bij u niet.
De werkelijke oorzaak is zo simpel dat ik mezelf een klap voor mijn hoofd wilde geven toen ik het begreep:
Uw wervelkolom krijgt te weinig ruimte.
Laat me dat aanschouwelijk maken…
Stel u uw wervelkolom voor als een toren van bouwblokjes.
Tussen elk blokje ligt een klein waterkussentje — dat is uw tussenwervelschijf. En vlak achter die toren loopt een dikke kabelbundel: uw zenuwen, met voorop de ischiaszenuw, die tot aan uw grote teen loopt.
Zolang die waterkussentjes strak en gevuld zijn, houden ze de blokjes op afstand. De zenuwen hebben ruimte. Alles werkt, u voelt uw rug nauwelijks.
Maar ergens vanaf het midden van de dertig gebeurt er iets waar nauwelijks iemand over praat:
Die waterkussentjes verliezen stukje voor stukje hun vocht. Ze worden platter. Harder. Als een kussen dat al jaren op zolder ligt en langzaam uitdroogt.
De blokjes schuiven naar elkaar toe. Het kabelkanaal wordt nauwer. En op een gegeven moment drukt precies dáár waar de ischiaszenuw uit de wervelkolom treedt, een steenhard botrandje op een leiding die nooit bedoeld was om gekneld te worden.
Dat is uw pijn. Dat is de stroomstoot door uw been. Dat is het tintelen in uw kuit om drie uur 's nachts.
En nu komt het deel dat me werkelijk heeft doen opschrikken:
Deze samenhangen zijn al decennia bekend.
Radiologen zien het op elke MRI. In vakjargon heet het "degeneratieve discusverandering met foraminostenose" — klinkt hoogcomplext, maar vertaald: uitgedroogde tussenwervelschijf, nauw kanaal, beklemde zenuw.
Maar waarom hoort u er in de spreekkamer niets over?
Omdat met de werkelijke oplossing niemand geld verdient.
Er is geen werkzame stof die je kunt patenteren en voor 38 € per verpakking verkopen.
Er is geen ingreep waarvoor je 4.000 € kunt declareren.
Er is geen wekelijkse sessie die zes maanden volgeboekt is.
In plaats daarvan blijft u in de cirkel hangen:
Pijnstillers zodat u de dag doorkomt → injectie als de tabletten niet meer aanslaan → operatieadvies als u wanhopig genoeg bent → daarna nieuwe pijnstillers vanwege de operatiegevolgen → en het hele verhaal begint opnieuw.
Ik wil niemand beschuldigen van kwade bedoelingen. De meeste artsen kennen simpelweg niets anders.
Maar het resultaat blijft hetzelfde:
Zolang u het systeem voedt, heeft het systeem geen reden om u te laten gaan.
Herinnert u zich de zaterdag met Emil op het parket?
Vier maanden later wandelden we samen door de Utrechtse Heuvelrug. Hij op mijn schouders, ik met rugzak, acht kilometer aan één stuk.
Geen Ibuprofen 's ochtends. Geen injectie ervoor. Geen operatiedatum in de agenda.
En terwijl ik daar boven stond met mijn kleinzoon op mijn schouders en voor het eerst in twee jaar gewoon vrij kon ademen — drong het tot me door hoe absurd de oplossing eigenlijk is.
Vijftien minuten per dag.
Meer is er niet voor nodig. En ik was bijna bereid geweest 38.000 € en mijn wervelkolom op het spel te zetten, omdat niemand me deze simpele waarheid had verteld:
Om ischiaspijn blijvend te laten verdwijnen, moeten drie dingen tegelijkertijd gebeuren.
Niet na elkaar. Niet apart. Tegelijkertijd.
Stap 1 — Ontlasten
De tussenwervelschijf heeft ruimte nodig om zich weer op te richten. Zolang twee wervels er permanent op zitten, kan ze niets opnemen. U hebt een zachte trek nodig die de toren uitelkaar trekt.
Stap 2 — Voeden
Zodra de druk weg is, moeten vocht en voedingsstoffen terug in de schijf. Dat gaat niet vanzelf — daarvoor is doorbloeding diep in het weefsel nodig, die u met rekoefeningen of een massage alleen niet bereikt.
Stap 3 — Stabiliseren
Als u daarna gewoon opstaat en verdergaat zoals voorheen, vallen de wervels na een paar uur terug in de oude positie. De kleine diepe rugspieren moeten leren de nieuwe stand vast te houden. Alleen zo blijft de ontlasting ook de volgende ochtend aanwezig.
Dat klinkt triviaal. Maar dat is het niet.
Want als ook maar één van deze drie stappen ontbreekt, verdampt het effect binnen één dag.
Daarom helpt een tablet alleen niet: geen ruimte voor de tussenwervelschijf.
Daarom helpt een massage alleen niet: geen dieptevoeding.
Daarom helpt een revalidatietraining alleen niet: niets te stabiliseren als de schijf nog plat is.
Iedereen behandelt een derde van het probleem — en vraagt zich dan af waarom twee derden overblijven.
Ontlasten. Voeden. Stabiliseren.
Dat was de sleutel.
En precies dat heb ik in de maanden daarna tot een methode uitgebouwd die een mens thuis op zijn bank kan toepassen. Zonder praktijk. Zonder afspraak. Zonder recept.
Toen ik na de zaterdag met Emil begon het principe op mezelf uit te testen, was dat voorjaar 2022.
Zes weken later kon ik weer doorslapen. Drie maanden later viel een patiënt in mijn praktijk me op omdat ik me bewoog als een tien jaar jongere man.
Haar naam was mevrouw Wegner.
Ze kwam al vier jaar één keer per week bij me. Hernia L4/L5, pijn van haar bil tot aan haar enkel. In die tijd hadden we alles geprobeerd wat het leerboek toestond. Ze werd niet slechter — maar ook niet echt beter. Ze bleef komen omdat ze anders niet wist waar ze naartoe moest.
Op een maandag in juni vroeg ik haar of ze bereid was iets uit te proberen dat nog niet in de richtlijnen staat.
Ze lachte moe. "Meneer Henning, ik ben 64. Ik heb magnetische pleisters geprobeerd, Chinese naalden, cupping en een hypnose-cd. Ik probeer alles."
Drie weken later stond ze aan mijn balie en legde een doosje Mon Chéri neer. Haar huisarts had haar de dag ervoor gezegd dat de MRI verkeerd gelezen moest zijn — "zo beweeglijk als u zich maakt, kán daar geen echte hernia zitten."
Mevrouw Wegner huilde. Aan mijn balie, voor de assistente die deed alsof ze niets had gemerkt.
En dat was het eerste moment waarop ik begreep dat ik hier niet meer alleen aan mezelf aan het dokteren was.
Twee weken na mevrouw Wegner klopte Klaus aan.
Klaus was al 14 jaar mijn buurman. Elektricien, al meer dan drie decennia in het vak. Eén van die types die 's ochtends om zes uur op het dak staat en 's avonds nog de verwarming van zijn kleinkind in de studentenwoning repareert.
Hij zei het aan mijn voordeur in één zin, en die vergeet ik nooit:
Klaus is nooit in die kliniek aangekomen.
Twaalf dagen na onze eerste afspraak annuleerde hij de operatie. Drie weken geleden stuurde hij me een foto — hij op de mountainbike, Gardameer, korte broek. Daaronder stond één enkel woord:
"Eindelijk."
Na Klaus ging het los.
De assistente van de huisartsenpraktijk tegenover. Een vrachtwagenchauffeur uit Lelystad die al vier jaar alleen met Tramadol de cabine in was gestapt. Een basisschoollerares die haar beroep had opgegeven. Mijn eigen schoonzus die haar twee kinderen al twee jaar alleen nog zittend naar bed had gebracht.
Ik ben opgehouden met tellen toen mijn wachtlijst tot negen maanden was opgelopen.
Negen maanden wachtlijst betekent: wie vandaag belt, krijgt in april volgend jaar een eerste afspraak. En in de tussentijd? Blijft tabletten nemen. Blijft naar de chiropractor gaan. Blijft het leven missen.
Dat was het punt waarop ik begreep: het principe is sterker dan ik.
Wat bij deze mensen had gewerkt, was geen magie uit mijn handen. Het was de procedure. Ontlasten. Voeden. Stabiliseren. 15 minuten. Dagelijks. Dat kon je vertalen naar een apparaat — en dan had iedereen in Nederland er toegang toe, of hij nu een afspraak bij me krijgt of niet.
Mijn zwager bracht me in contact met twee ingenieurs uit de medische techniek. Eén van hen had twee decennia lang decompressietafels voor revalidatieklinieken gebouwd. We hebben 14 maanden lang om de twee weken op woensdagavond in een werkplaats in Hilversum afgesproken, geschetst, gebouwd, kapotgemaakt, opnieuw gebouwd.
Tot we hadden wat ik in de praktijk zag — alleen kleiner, stiller, en voor de woonkamer in plaats van de kliniek.
Het heet de CoreComfort 3 in 1 Massagepad.
En het is, voor zover ik de markt kan overzien, het enige apparaat in deze prijsklasse dat alle drie de stappen in één sessie afwerkt — niet als louter warmtekussen, niet als louter massagemat, maar als echte combinatie van de drie werkingsprincipes:
Ontlasten
Door een geïntegreerde trekmechaniek die uw wervelkolom zacht uitelkaar trekt. Hetzelfde principe dat ik in de reha zie bij decompressietafels à 95 € per sessie. Alleen past dit apparaat in uw woonkamer en kunt u het duizenden keren gebruiken zonder om een afspraak te hoeven vragen.
Voeden
Door infrarood dieptewarmte die door de huidlagen doordringt tot precies waar uw uitgedroogde tussenwervelschijf zit. Een gewoon kersenpitkussentje warmt 2 tot 3 centimeter diep en is na 20 minuten koud. Wat uw tussenwervelschijf nodig heeft, moet aanzienlijk dieper aankomen.
Stabiliseren
Door ritmische microvibratiegpunten langs de rugstrekkende spieren, die gericht de diepe musculatuur aanspreken. Precies de spieren die bij chronische pijnpatiënten praktisch altijd zijn uitgeschakeld, omdat het lichaam jaren in spaarstand heeft gestaan.
Alle drie de fasen grijpen automatisch in elkaar. U hoeft niets in te stellen, niets te programmeren, niets te begrijpen.
U legt zich neer. U drukt één knop. U laat het apparaat werken.
Geen afsprakagenda. Geen wachtkamer. Geen 95 € per sessie. Geen zes maanden wachtlijst.
Alleen wat uw wervelkolom al jaren roept: Ruimte. Voeding. Steun.
Als u de eerste keer op het apparaat gaat liggen, denkt u waarschijnlijk hetzelfde als mevrouw Wegner destijds: "Is dat het?"
Het werkt stil. Het schokt niet. Geen gerommel, geen vibraties die door het hele huis gaan.
Maar op de achtergrond loopt een procedure die elke minuut er anders uitziet:
Minuut 1 tot 5 — Uw wervelkolom krijgt lucht
De luchtkamers binnenin het apparaat bouwen een zachte, golvende trek op. Niet abrupt, niet schokkerig — maar zo, zoals uw lichaam het toelaat.
De afstand tussen uw wervels vergroot zich millimeter voor millimeter. Drie, vier, vijf millimeter zijn genoeg om de druk op de ischiaszenuw te nemen. Veel mensen merken in die eerste minuten hoe de trekkende pijn in hun been — die ze misschien al maanden niet meer kwijt konden raken — plotseling stiller wordt.
Minuut 6 tot 10 — Voeding komt terug
Nu schakelt de infrarood dieptewarmte bij. Geen oppervlaktewarmte zoals bij het kersenpitkussentje, die na tien minuten alweer weg is — maar golven die diep het weefsel ingaan.
De doorbloeding in de tussenwervelschijfregio stijgt. Vocht en voedingsstoffen kunnen terugkeren naar waar ze al jaren ontbreken. Veel mensen omschrijven het gevoel in deze fase als "warm van binnen" — alsof er iets in hun rug eindelijk ontspant wat jaren gespannen was.
Minuut 11 tot 15 — De spieren ontwaken
In de laatste fase activeren fijne vibratiegpunten gericht uw diepe rugmusculatuur. Dat zijn de spieren die niemand ziet, die niemand kan trainen in de sportschool — en die bij chronische pijnpatiënten bijna altijd zijn uitgeschakeld.
Deze kleine spieren krijgen het signaal: "Je wordt weer nodig. Houd de positie." Precies die stap laten andere behandelingen weg — en precies daarom houden hun resultaten niet aan.
Na 15 minuten staat u op.
En het verschil met een massage, een injectie of een tablet is dit: de ontlasting verdwijnt niet als de werking afneemt. Ze blijft, omdat uw lichaam er actief aan heeft meegewerkt.
In de afgelopen 18 maanden hebben meer dan 21.500 mensen in Nederland, België en omliggende landen met het CoreComfort 3 in 1 Massagepad gewerkt.
De terugkoppeling schetst een helder beeld:
▸ 9 van de 10 gebruikers melden na de eerste zeven dagen een duidelijk merkbare ontlasting
▸ 8 van de 10 konden hun dagelijkse pijnstillerdosis verminderen — velen hebben ze helemaal laten staan
▸ 7 van de 10 hebben een reeds aanbevolen operatieve ingreep niet doorgezet
Maar het eerlijkste cijfer is voor mij een ander:
Van alle apparaten die we hebben uitgeleverd, werd slechts 0,4 procent teruggestuurd. De meeste daarvan vanwege bezorgschade of omdat het apparaat werd doorgegeven aan ouders of broers en zussen.
Dit zijn geen laboratoriumwaarden. Dit zijn echte mensen die ons één keer per week een mail sturen. En hier zijn drie stemmen die me zijn bijgebleven:
"Ik ben 61 en was sinds het pensioen van mijn man degene die in het weekend altijd moest afzeggen. Zitten in de auto ging niet. Zitten in een restaurant ging niet. Na acht weken CoreComfort zijn we vorige week naar Italië gereden. Zes uur aan één stuk. Mijn man moest in Bolzano even stoppen omdat ik had gehuild."
— Helga R., Wolfsburg
"Ik ben zelfstandig tegelzetter. Als ik niet kan knielen, verdien ik niets. Drie jaar lang ben ik elke ochtend met pijnstillers de dag ingegaan. Mijn huisarts wilde me ziekschrijven, dat kon ik me niet veroorloven. Na elf dagen met het apparaat was het de eerste ochtend dat ik zonder tablet uit bed stapte. Ik heb gehuild als een kind."
— Thorsten M., Magdeburg
"Ik had de operatiedatum al in de agenda staan. Januari 2026. Mijn dochter heeft me het apparaat cadeau gegeven, ik heb haar uitgelachen. Drie maanden later heb ik de afspraak geannuleerd. Mijn chirurg vroeg wat ik had gedaan. Toen ik het haar vertelde, pakte ze een briefje en schreef de naam op. Voor haar moeder."
— Marlies K., Kassel
Ga even zitten en reken eerlijk na: wat heeft uw rug u de afgelopen twaalf maanden gekost?
Niet alleen aan geld. Ook aan nachten waarin u wakker lag. Aan familiefeesten die u vroeg heeft verlaten. Aan momenten met uw kinderen of kleinkinderen die u alleen vanuit de stoel heeft meegemaakt.
Maar laten we ons eerst op het geld richten. Omdat wat ik u zo dadelijk laat zien, daar het duidelijkst wordt:
Weg 1 — De "we proberen het nog even"-weg
Fysiotherapie als zelfbetaler, twee keer per week: 140 € per week
Chiropractor-afspraken, om de twee weken: 120 € per afspraak
Osteopathiesessies, één keer per maand: 90 € per afspraak
Pijnstilleraanschaf: 40 tot 80 € per maand
Doorrekening over 12 maanden: 7.800 € tot 9.200 €
— en de pijn is na elke afspraak uiterlijk na 72 uur terug.
Weg 2 — De pijntherapie-weg
IGel-MRI: 450 € tot 650 €
Specialistisch privéspreekuur: 280 € per afspraak
Cortison-injecties: 400 € tot 900 € per injectie — en je hebt er drie tot zes nodig
Totaal eerste jaar: 4.500 € tot 6.000 €
— en de werking houdt meestal twee tot drie maanden aan, dan begint het opnieuw.
Weg 3 — De operatiekamer
Microdiscectomie privé of als zelfbetaler: 22.000 € tot 48.000 €
Zes weken arbeidsongeschiktheid (zelfstandige = zelf dragen)
Eén op de drie patiënten meldt op lange termijn geen verbetering
Eén op de vijf meldt nieuwe pijnen die er daarvoor niet waren
Totaal: uw spaargeld — en 33% kans dat alles voor niets was.
Dit is de eerlijke rekening. Geen bangmakerij. Alleen wat u in de komende twaalf maanden uitgeeft als u zo doorgaat als nu.
Nu naar het CoreComfort 3 in 1 Massagepad.
Vergelijkbare medische decompressie-apparaten uit de revalidatie-industrie kosten tussen 2.800 € en 4.200 €. Precies daar lagen ook mijn eerste twee prototypes in de werkplaats in Hilversum. Drie klinieken hebben bij ons aangevraagd en hadden die prijs zonder aarzelen betaald.
Ik heb het anders besloten.
Niet omdat ik mijn werk wil weggeven. Maar omdat ik wil dat de mensen die het hardst hulp nodig hebben — de alleenstaande moeder, de zelfstandige vakman, de gepensioneerde met een smal pensioen — even gemakkelijk aan het apparaat komen als iemand die 4.000 € uit de petty cash kan betalen.
Daarom is de officiële verkoopprijs niet 3.000 €.
Maar 199,90 €.
Dat is minder dan 4% van wat de klinieken voor hetzelfde principe vragen. Minder dan 3% van wat u alleen al in het eerste jaar van conventionele behandeling uitgeeft.
En zelfs die prijs betaalt u vandaag niet.
Toen we eind vorig jaar de eerste grotere productiecharge gereed hadden, hebben ik en mijn team een beslissing genomen die mijn belastingadviseur voor waanzin houdt:
We zetten 10.000 apparaten met 40% korting op de markt.
Niet 10%. Niet 20%. 40%.
U betaalt in deze actie niet 199,90 €.
Dat is:
▸ minder dan één enkele chiropractor-afspraak (die de volgende dag al niet meer werkt)
▸ minder dan één cortison-injectie (die over drie maanden uitgewerkt is)
▸ minder dan twee verpakkingen van uw huidige pijnstiller (die uw lever sloopt)
▸ minder dan een avondeten met uw partner in een restaurant
Voor een apparaat dat de oorzaak aanpakt — niet het symptoom. Met 100 dagen teruggeefrecht op uw rekening. Voor een oplossing die u thuis behoudt en gebruikt zolang u wilt.
Ik heb in mijn praktijk nooit met kunstmatige druk gewerkt. En ik begin er nu niet mee.
Geen flikkerende timer. Geen "nog maar 3 plaatsen vrij". Geen "de prijs stijgt over 12:34 minuten".
Maar ik ben u drie feiten verschuldigd die u moet kennen voordat u verder leest of deze pagina sluit:
Feit 1: Onze laatste charge was in zes dagen uitverkocht. Niet door een reclamecampagne — maar omdat een artikel in een gezondheidsblad zich had verspreid. Daarna konden we twee maanden lang niet leveren.
Feit 2: De volgende productielevering komt op zijn vroegst in juli. Wie de huidige actie mist, heeft twee mogelijkheden: of tot juli wachten en dan 199,90 € betalen — of grijpen naar een goedkope kopie op bol.com, waar momenteel minstens vier fabrikanten proberen het principe na te bouwen. Met welk succes, kunt u zich voorstellen als u de recensies daar leest.
Feit 3: Het origineel is uitsluitend op deze pagina verkrijgbaar. Niet bij bol.com. Niet bij eBay. Niet in de winkel. En niet via verkoopportalen die onze productafbeeldingen stelen.
Dit is het deel dat ik u over het product verschuldigd ben.
Nu het deel dat ik u over uzelf verschuldigd ben:
Als u vandaag niet handelt, handelt u ook niet over twee weken.
Dat klinkt hard. Maar ik zeg het zo direct omdat ik het in 34 jaar tientallen keren heb gezien. Patiënten die naar me kwamen en zeiden: "Ik had drie jaar geleden al moeten komen." Patiënten die met tranen in hun ogen vertelden dat ze de eerste schooldag van hun dochter hadden gemist. Patiënten die uiteindelijk toch op de operatietafel lagen — niet omdat het noodzakelijk was, maar omdat ze te lang hadden gewacht.
"Later" is de duurste zin in het Nederlandse gezondheidssysteem.
Ik wil niet dat u over zes maanden terugkomt op deze pagina en schrijft: "Meneer Henning, als ik destijds maar…"
Ik weet wat u denkt. U heeft al te vaak geld weggegooid.
Die magnetische mat die na vier weken onder het bed lag te verstoffen. Die riem van de thuiswinkel die moest "verwarmen". De app met 49 oefeningen die u drie dagen heeft gedaan en toen opgegeven. De steunzolen van de orthopeed die nu in de la liggen.
Elke keer dezelfde gedachte: "Deze keer wordt het wat."
Elke keer hetzelfde frustratie drie weken later.
Daarom doe ik u het volgende aanbod. En wel schriftelijk, met mijn naam eronder:
Neem het CoreComfort 3 in 1 Massagepad 100 dagen lang mee naar huis.
Gebruik hem 15 minuten per dag. Op de bank, terwijl u tv kijkt. In bed, voordat u slaapt. Wanneer dan ook — hoe dan ook.
Voel hoe de trekkende pijn in uw been na één week stiller wordt. Voel hoe u voor het eerst in maanden zes uur aan één stuk doorslaapt. Voel hoe u 's ochtends uit bed stapt zonder eerst naar de tablet te zoeken.
En als er na die 100 dagen niet één enkele ochtend tussen zat waarop u dacht "wacht — ik heb net helemaal niet aan mijn rug gedacht" — stuur het apparaat dan terug.
U krijgt elke cent terug. Niet als tegoed. Niet als gedeeltelijke terugbetaling. Niet na "controle van uw gebruiksprotocol".
Gewoon zo. Op uw rekening. Binnen enkele werkdagen.
Een mail aan ons supportteam volstaat. We sturen u een voorgefrankeerd DHL-label, u geeft het pakket af bij het pakketpunt, en de zaak is voor u afgehandeld.
Geen vragen. Geen discussie. Geen verborgen voorwaarden.
Waarom beloof ik u dit?
Omdat ik weet wat dit apparaat kan. Omdat ik het heb meegemaakt bij mijn eigen wervelkolom, bij mevrouw Wegner, bij Klaus, bij duizenden anderen. En omdat ik bereid ben het risico te dragen — in plaats van het bij u neer te leggen.
Van alle uitgeleverde apparaten werd minder dan 0,5% teruggestuurd. U behoort statistisch gezien tot de absolute minderheid als u de garantie überhaupt moet inroepen.
Het risico ligt volledig bij mij. U probeert het. Ik draag de consequentie als het niet past.
Eerlijker kan het niet.
Weg 1 — U sluit deze pagina.
Morgenochtend staat dezelfde persoon in de spiegel die er vorige week in stond. De pijnstillers raken langzaam op — u bestelt nieuwe. De volgende fysiotherapeut-afspraak is donderdag — de 70 € gaan weer van de rekening. Uw kuit tintelt weer sinds twee uur 's nachts — u slaapt op uw buik, want dat is de enige positie waarin het enigszins gaat.
Over zes maanden zit u weer bij de specialist. Hij bekijkt de MRI, tikt op het scherm en zegt een zin die u al lang verwacht: "Ik denk dat we nu over een operatieve ingreep moeten praten."
U zegt ja. Omdat u niet meer weet wat u anders moet zeggen.
De rekening eindigt op een vijfcijferig bedrag. De slaagkans ligt op twee van de drie. Het litteken blijft voor altijd.
Weg 2 — U klikt op de knop hieronder.
Drie tot vijf werkdagen later belt DHL aan bij uw deur. U pakt het apparaat uit, legt zich 's avonds op de bank, drukt één knop.
Na 15 minuten staat u op. En u voelt iets wat u al maanden — misschien jaren — niet meer heeft gevoeld: uw rug is stil.
In drie weken belt u uw dochter en vertelt haar dat u vandaag voor het eerst sinds april zonder tablet de dag door bent gekomen.
In zes weken wandelt u met uw partner een uur langs het water, zonder uit te kijken naar een bankje.
In drie maanden merkt u dat u al dagenlang niet meer heeft nagedacht over het feit dat u vroeger ooit ischias had.
Voor 119,90 €. Met 100 dagen teruggeefrecht. Zonder enig risico aan uw kant.
Ik weet voor welke weg ik zou kiezen. Maar dat is mijn beslissing niet. Het is de uwe.
1. Klik op de gele knop hieronder.
2. Kies uw pakket.
3. Vul uw bezorgadres in. Bestellingen vóór 15:00 uur verlaten dezelfde werkdag ons magazijn — alle latere de volgende.
4. U ontvangt direct een bestelbevestiging per e-mail. De track & trace komt zodra DHL het pakket heeft gescand.
5. Pakket komt in 3 tot 5 werkdagen. Uitpakken, inschakelen, neerleggen, knop indrukken. 15 minuten zijn genoeg op de eerste dag.
Als u vragen heeft, schrijf ons — we lezen elke afzonderlijke mail persoonlijk: info@elvantera.com
Eén ding nog — en dan laat ik u beslissen:
Klik deze pagina alstublieft niet weg met de gedachte "ik bestel vanavond nog" of "ik slaap er nog een nacht over".
Ik zeg dit niet om druk te zetten. Ik zeg het omdat ik in 34 jaar heb geleerd: "Vanavond" betekent in 9 van de 10 gevallen "nooit".
U heeft de tekst tot hier gelezen. Dat doen minder dan 4 van de 100 bezoekers. U bent hier niet "toevallig terechtgekomen" — u heeft zich er doorheen gelezen, omdat er iets in u zegt: "Dit zou het kunnen zijn."
Uw rug heeft lang genoeg gewacht.
Nu bent u aan de beurt.
Zeker nu 40% korting →Met vriendelijke groet,
Bernd Henning
M.Sc. Fysiotherapie
Mede-ontwikkelaar van het Elvantera CoreComfort 3 in 1 Massagepad
P.S. — Vorige week stuurde Lena me een video. Emil, mijn kleinzoon, werd vier jaar. Hij wilde tikkertje spelen met opa. Ik heb een half uur achter hem aan gerend, door de hele tuin. Toen ik 's avonds naar bed ging, had ik maar één gedachte: "Dit had ik twee jaar geleden niet gekund." Dat kunt u zijn. Over vier weken. Bij uw eigen kind, uw kleinzoon, uw partner. Maar alleen als u nu klikt, in plaats van te wachten.
P.P.S. — De CoreComfort is een wellnessapparaat voor thuisgebruik. Bij acute, gediagnosticeerde of gevorderde wervelkolomklachten bespreekt u het gebruik vooraf met uw behandelend arts. Dit is bij ons standaard, geen kleine lettertjes — we willen dat het apparaat u helpt, niet dat het complicaties veroorzaakt.
P.P.P.S. — De actieprijs van 119,90 € geldt voor de huidige charge. Bij de huidige bestelhoeveelheden reikt die naar verwachting nog 10 tot 20 dagen. Zodra het laatste artikel is verkocht, schakelt het systeem automatisch terug naar de reguliere prijs van 199,90 €. Ik kan u niet zeggen welke dag dat is — ik weet alleen dat het zal gebeuren. Als u het apparaat nu met korting kunt meenemen, doe het dan. Wacht niet tot ik u een datum noem.
Stand: Vandaag bijgewerkt
De CoreComfort 3 in 1 Massagepad is de afgelopen weken aanzienlijk harder gevraagd dan onze fabriek kan produceren. Zeker uw apparaat met 40% korting zolang de huidige oplage strekt.
Let op: Dit aanbod vindt u uitsluitend via deze pagina — niet bij bol.com, niet bij eBay, niet in de winkel.
© Elvantera | info@elvantera.com | Alle rechten voorbehouden